Vorig weekend waren we er niet in geslaagd de Xanthiona in 1 keer naar Bonn te varen. Bij het aanlopen van de haven van Düsseldorf voor nog wat extra brandstof hoorden we een vreemd geluid. In eerste instantie leek het de schroefas of de keerkoppeling. We durfden vanwege het vreemde geluid niet verder te varen en hebben de dag erop de hulp ingeroepen van een lokale monteur. Hij was er na 2.5 uur zoeken van overtuigd dat het de keerkoppeling was, maar hij wilde er niet aan werken ivm de garantie. Dus Vink gebeld, die zijn de dag er op gekomen en na nog eens 2 uur zoeken kwamen zij tot de conclusie dat het werd veroorzaakt door de brandstofpomp die door zijn pompende werking een soort slag veroorzaakte in het vaste gedeelte (de pijpen). Bij het los draaien van de retourslang verdween het geluid en was het probleem gedetecteert. Volgens Vink mogen vaste brandstofleidingen niet vastgelast zitten, maar moeten die met beugels en de pijpen daarin in kunststof gevat, worden vastgezet.

Vandaag zouden we dan de Xanthiona het laatste stuk naar Bonn varen, ca. 10.5 uur. Wederom een schipper ingehuurd en om 7 uur ’s ochtends vertrokken we. Er was een sterke stroom tegen van ca. 7 km, we gingen tussen de 8.5 en 9.5 km/u. Onderweg bij het controleren van de motor zag ik olie uit de electrische hydraulische pomp komen. 1 van de aansluitingen zat los, die heb ik vastgezet. Na ca. 2 uur merkte ik dat er bijna geen water meer uit de uitlaat kwam. Beneden de wierpot gecontroleerd en zag dat ie nogal vol zat. Motor was nog koel, 80 graden. Ik waarschuwde de schipper, maar we konden op dat moment te midden van een aantal vrachtschepen weinig doen. We zijn met verminderd toerental en de motortemperatuur in de gaten houdend ca. 2 km verder gegaan waar een kleine aanlegsteiger was. Aldaar wilden we boven sturend aanleggen, maar boven was er geen druk op het hydraulisch systeem, snel weer naar binnen en toch maar in de sterke stroom met de joystick aangelegd. De joystick was ondertussen ook al wiebelig, want die kwam iedere keer los. Bij de steiger bekeken we het euvel en zagen water in de boot en schrokken ons kapot. Snel om eens heen speurend zagen we dat de waterlock deels gesmolten was en dat daar water door naar buiten was gekomen en de boot in liep. We hebben de ingang van de waterlock afgezaagd (deze was ook al een beetje verbogen en gesmolten) en hiermee de beide delen van de uitlaatslangen geimproviseerd aan elkaar gezet en gefixeerd. Daarna de wierpot schoongemaakt. Na de 1^e keer en de motor even laten lopen, zat er klaarblijkelijk nog veel troep in de standpijp en moest de wierpot voor een 2de keer worden geleegd.

Goede raad was duur, ik durfde het risico niet te nemen om verder te gaan, stel dat de wierpot weer vol komt te zitten of dat de geimproviseerde koppeling tussen de 2 uitlaatslangen het begeeft. De stroom is echt heel sterk en er was druk scheepvaarverkeer, je kunt daar niet te midden van dobberen of stil liggen. We hebben daar nog de hydraulische olie bijgevuld van de stuurpomp. Ik heb mijn motorboot varende collega Marc gebeld, die ons heeft geassisteerd om de Xanthiona met laag toerentaal terug te varen naar Düsseldorf. Daar liggen we nu (weer), maar nu met echte pech, die gevaarlijk had kunnen aflopen.

Volgens de schipper (een zeer ervaren rot in het vak van 71) en mijn collega moet je bij een enkele motor een dubbele wierpot hebben en bij voorkeur ook een dubbel brandstoffilter. Daarnaast moet je zeker als je een kunststof waterlock hebt een sensor op de uitlaat hebben die aangeeft dat ie te warm is en er geen water meer komt voor de koeling. Naar mening van beiden is de wierpot ook veel te klein, die zou minstens de dubbele afmetingen moeten hebben voor zo’n motor.

Op de foto’s zie je dat er behoorlijk veel zooi drijft en dat de wierpot flink vol komt te zitten, zelfs met vrij grote stukken troep/hout/takjes. Verder zie je de gesmolten waterlock en de geimproviseerde koppeling tussen beiden einden van de uitlaatslang.  Nu eerst maar eens de zaak goed en degelijk repareren. De duitse schipper heeft aangegeven niet verder te willen gaan tenzij alles veilig is.

Aan een steiger op de snelstromende rivier

Aanvoerslang bijna vol met zooi

Dit komt uit de slang, kijk hoe groot het is

Wierpot vol na ca. 2 uur varen op de terugweg

Binnenkant wierpot

Dit komt uit de wierpot

Gesmolten waterlock

Beide einden van de uitlaatslang geimproviseerd aan elkaar

Hout, troep, zooi, bladeren, takjes, er drijft veel in de rivier

Vandaag was een monteur van Vink Diesel al vroeg aanwezig om naar het vermeende probleem van de keerkoppeling te kijken. Eergisteren hebben we de reis naar Oberwinter,  waar het interieur van de Xanthiona de komende 2 1/2 jaar zal worden afgebouwd, onderbroken vanwege een vreemd tikkend geluid die uit de keerkoppeling of  van de schroefas leek te komen. Een lokale duitse scheepsmonteur was er gisteren absoluut van overtuigd dat er een probleem met de keerkoppeling was. Hij wilde er niet aan sleutelen omdat ik dan mogelijk de garantie zou kunnen verliezen, het is immers een gloednieuwe motor. De hulp werd dus ingeroepen van de leverancier Vink diesel, die direkt de dag erop kon komen.

Samen met de monteur van Vink hebben we vandaag tig keer de motor vooruit-achteruit-in neutraal geschakeld en overal geluisterd naar het vreemde tikkende geluid. In de achterkamer was gek genoeg het geluid sterker dan in de motorruimte zelf. We hadden de indruk dat het meer een resonantie (trillings) probleem was. Alle leidingen en slangen hebben we nagevoeld en de monteur vermoedde dat de vaste brandstofleiding een deel van het probleem was. Nog weer verder zoeken, trillingsdempers nagekeken, keerkoppeling nog weer eens een keer gecheckt, maar het vermoeden omtrent de brandstofleiding werd steeds sterker.

Uiteindelijk hebben we de flexible slangen van de brandstofleidingen afgekoppeld en de motor even op wat losse diesel in een teiltje laten lopen en het tikkend geluid was ogenblikkelijk weg: probleem gedetecteert. Het zat hem vooral in de retourleiding. Waarom we dit niet op de eerdere dagen hebben gehoord is onverklaarbaar, op beide vorige dagen en ook op de 3de dag hebben we de motor goed warm gedraaid op stationair toerental en hadden het dan ook moeten horen. Het probleem is dus pas onstaan in de loop van de 3de dag. Ik ben uiteraard hardstikke blij dat het niks ernstigs is en er geen grote reparaties nodig zijn. De monteur gaf aan dat de vaste brandstofleiding niet vastgelast zou moeten zijn, maar opgehangen moet zijn in kunststof beugels. Dat zou dan het probleem van het tikkend geluid  kunnen verminderen of misschien oplossen, de vaste leiding vervangen door slang zal het zeker oplossen.

Gisteren is de reis van ons motorjacht Xanthiona naar Oberwinter in Duitsland onderbroken omdat er mogelijk een probleem was met de schroefas of keerkoppeling. Noodgedwongen hebben we overnacht in marina Düsseldorf en via de marina hulp ingeroepen van een lokale monteur.

Vanochtend heeft de monteur met behulp van telefonisch overleg met de leverancier/dealer en de importeur van alles nagekeken en zijn conclusie is dat het waarschijnlijk de keerkoppeling is. Het echte probleem is niet geconstateerd, maar ik kan het risico niet nemen dat er onderweg iets gebeurt. Na verder overleg met de leverancier van de Doosan motor, komen zij morgen naar Düsseldorf om het probleem te beoordelen en zo mogelijk op te lossen.

In de tussentijd ligt de Xanthiona er fraai bij in de marina Düsseldorf. Bij het maken van een paar foto’s merkte ik eigenlijk pas echt op hoe groot ie is, dit zie je vooral als je op een lage steiger er naast staat.

We krijgen de smaak te pakken, ’s avonds in het donker nog wat doorvaren en ook ’s ochtends in het donker beginnen. Zo ook de derde dag met het doel om zover mogelijk voorbij Düsseldorf te komen, zodat we op de vierde dag bij daglicht in Oberwinter kunnen aankomen. Totaal 110 km van Wesel naar Hitdorf was de bedoeling, met 6 km stroom tegen konden we dan een snelheid halen van ongeveer 10 km per uur, dus totale reis 11 uur. Dat was het plan. Iets na zevenen was het vertrek weer en in de loop van de dag passeerden we diverse imposante industriele complexen langs de Rijn, grote kolencentrales, overslagplaatsen, Bayer en andere vage fabrieken. Op de ‘goudkust’van Düsseldorf staan fraaie villa’s vlak langs het water.

Sterke stroom

De stroom is behoorlijk sterk. Ten op zichte van de eerste dag toen we 16 km per uur voeren, verliezen we nu dus 6 km en is het gemiddeld 10 km per uur, het duurt dus allemaal wat langer dan ik had gehoopt. Zie het video-tje voor een indruk van de stroom (foto is tijdelijk, wordt vervangen door de video).

Ondertussen hielden we het verbruik van de motor bij en maakten ons wat zorgen of we wel of niet voldoende brandstof hadden, diverse rekenpartijen later besloten we voor onze gemoedsrust toch maar wat te tanken in Düsseldorf. Bij het langzaam de haven in varen hoorden we een tikkend geluid bij de schroefas of de keerkoppeling. We hebben eerst maar getankt en daarna in de haven rondjes gedraaid om uit te zoeken waar het geluid vandaan kwam. Bij wat sneller varen leek het geluid weg, dus zijn we de Rijn weer op gegaan, maar we waren er niet helemaal gerust op. Eigenlijk wilden we volgens plan zo ver mogelijk komen, maar na noch wat debatteren en proberen uit te zoeken wat het kon zijn, besloten we geen risico te nemen en te terug te varen naar Düsseldorf om daar een monteur er naar te laten kijken.

We liggen nu in de Marina Düsseldorf te wachten op de monteur die morgen om 10.00 uur komt en dan kijken we hoe het verder gaat.

Industrie langs de Rijn

Grote bakken met kolen liggen te wachten om gelost te worden

Imposante complexen

Meer en meer industrie

De goudkust van Düsseldorf

Fraaie villa

Düsseldorf varen we voorbij

Dachten we

Inmiddels liggen we een stukje voorbij die kerk in de marina van Düsseldorf

In de marina Düsseldorf

de Xanthiona in de marina Düsseldorf